رابط کاربری زیرو یا پارادایم جدید طراحی رابط‌های کاربری چیست؟

20 ارديبهشت 1395
مسعود جهانی

خوب یا بد، این روزها بخش زیادی از کار طراحی رابط کاربری محصولات بصری است و ضروری ترین رابط تعاملی هم صفحه نمایش است. پیشرفت طراحی رابط کاربری محصولات در جهان دیگر محدود به صفحه نمایش نیست و به سمت ایجاد فضاهای تعاملی معنادار یکپارچه با زندگی ما در حال حرکت است. طراحی دستگاه‌هایی که می‌توانند کلمات ما را بشنوند، نیازها را با درک احساسات و حرکات ما پیش بینی کنند و ... به چه معنا است؟ آیا ما به پایان دوران رابط کاربری مبتنی بر صفحه نمایش رسیده‌ایم؟ شاید کاملاً نه، ولی رسیدن به این دوران نزدیک است.

آقای اندی گودمن (Andy Goodman) که سال گذشته به عنوان مدیر گروه استراتژی طراحی شرکت FJORD فعالیت می‌کرد، در کنفرانس Solid سان فرانسیسکو مفهوم یا پارادایم جدیدی در طراحی رابط‌های کاربری به عنوان رابط کاربری زیرو (Zero UI) ارائه کرد.

رابط کاربری زیرو یک مفهوم یا پارادایمی است که در آن حرکات، صدا، نگاه و حتی افکارمان از طریق محیط برای تعامل با دستگاه‌ها می‌تواند پاسخی برای ما داشته باشد. به طور معمول ما با یک دستگاه به طور مستقیم از طریق یک صفحه نمایش لمسی و یا به طور غیر مستقیم با یک کنترل از راه دور در تعامل هستیم. رابط کاربری زیرو به تبدیل شدن و یکپارچه کردن هر چه بیشتر فناوری رابط‎های کاربری دستگاه‌ها با سبک زندگی ما پافشاری می‌کند تا با صفحه نمایش کمتر (Screenless) و لمس کمتر (Touchless) در رابط کاربری، موج جدیدی در خدمات دیجیتالی زندگی ما محقق شود.

رابط کاربری زیرو ایده جدیدی نیست. شاید در حال حاضر با بیشتر شدن دستگاه‌هایی که تعامل با آنها محدود به صفحه نمایش‌ نیست، تصور جهانی که کاملاً عاری از رابط‌های فیزیکی باشد را نزدیک به یک واقعیت کند. رابط‌های کاربری مبتنی بر حرکت در سکان هدایت این انتقال هستند تا تعامل با دستگاه‌های اطراف ما را از طریق فناوری لمسی، بینایی کامپیوتر، کنترل صدا و هوش مصنوعی جایگزین صفحه نمایش کنند. ابزار طراحان رابط کاربری زیرو بسیار متفاوت‌تر از برنامه‌های طراحی رابط کاربری امروزی است و متکی به مهارت‌هایی مرتبط با داده‌ها و هوش مصنوعی می‌شود.

دنیای بازی‌های رایانه‌ای یکی از اولین بسترهایی است که کنترل حرکت به عنوان یک روش برای ارائه یک تجربه کاربری طبیعی‌تر در آن اجرایی شده است. وی، پلی‌استیشن و کینکت نمونه‌ای از حرکت به سوی این تفکر هستند. امروز دیگر توانایی ما برای کنترل این کنسول‌های بازی کمتر به دستورات دکمه گره خورده و به جای آن ما اجازه استفاده از حرکت در فضای فیزیکی را به عنوان بخشی از تجربه خودمان داریم.

حتی اخیراً، گوگل پیشرفت خودش را در کنترل حرکت از طریق پروژه سلی (Project Soli) اعلام کرده است. با پروژه سلی گوگل که یک ريزتراشه است، کاربران یک دستگاه قادر خواهند بود با انگشتان دست خود و ترکیب حرکات دست بدون نیاز به لمس مستقیم صفحه نمایش، فرمان یا کنترل‌های فیزیکی را شبیه سازی کنند.

همانطور که به سوی دور شدن از رابط‌های کاربری مبتنی بر صفحه نمایش حرکت می‌کنیم، بسیاری از رابط‌های  کاربری بیشتر از گذشته خودکار می‌شوند و نیازهای ما را بر اساس چگونگی رفتارمان در محیط پیش بینی می‌کنند. فناوری‌های یادگیری ماشینی به کار گرفته شده در محصولات شرکت‌هایی مانند Nest که در زمینه‌ی خانه‌های هوشمند فعالیت می‌کند به کمک پیش بینی نیاز ما و پیشبرد ایده رابط‌های بدون لمس صورت گرفته است.

در آینده فناوری دستگاه‌هایی که با کاهش فضای فیزیکی اشغال شده در محیط زندگی ما قادر به درک آن هستند بسیار مهم خواهند شد. به نظر شما شاهد پایان جهان مبتنی بر صفحه نمایش و گسترش رابط کاربری زیرو در دستگاه‌های شخصی، خانه‌ها، شهرها و جامعه خواهیم بود؟

مسعود جهانی

طراحی که تلاش می‌کند با قلبی در ذهنش یک تجربه بهتر برای بهبود وفاداری به برند بر اساس نیازهای کاربر و اهداف کسب و کار ایجاد کند. در حال حاضر بعنوان طراح تجربه کاربری در هاکوپیان فعالیت می‌کند.

You have no rights to post comments